Tuesday, February 10, 2009

Arog ni Manoy

Sa pag-agi kan panahon

Kasabay kan pagluyos nin mga dahon

Kita gabos naggugurang, nagbabago.

Alagad masasabi daw niyato

Na kita talagang nakakanuod?

Nagrararom daw an satuyang pagtubod?

O baka habang ang edad nagdadagdag

Lalong napapagal ang satong kalag?

Tano daw ta kan kita mga sadit pa

Minawot tang magdakula na?

Alagad ngonyan na kita may isip na

Gusto na namang ibalik pa

Ang mga nakakagi na

Dai daw talaga kita nakukontento?

O talagang ang takot natural na sa tawo?

Minsan, nalilingawan ta lang

Na an mga emosyon dai dapat maging ulang

Sa pag-abot kan satuyang mga pangaturugan.

Kita nilalang na may mga sadiring kabuotan

Alagan kaibahan kan satuyang katalingkasan

Iyo an katungdan,

An pagdusay kan satuyang mga buhay

Sa katotoohan

Asin sa Saiyang kamurawayan.

Gabos kita may mga kakulangan

Asin mga kaluyahan.

Alagad kung pipilion niyato ang dalan

nin katanosan

An kadunongan, katoninongan

Asin kaogmahan

Satuyang malalaoman.

Lugod ang satuyang pagtubod

Asin an Saiyang pagkamoot

Maging ugat na hararom

Asin pano nin paglaom.

Siring kan matanos asin pusog na kahoy

Arog ni Manoy

No comments:

Post a Comment